Ismaël in de Koran

Abraham offert zijn zoon in de Koran was Ismaël (in het Arabisch إسماعيل genoemd), zoals ook in Genesis verteld wordt, de eerstgeboren (wettige) zoon van Abraham. Abraham kreeg Ismaël bij zijn vrouw Hagar. Ismaël wordt in de Koran beschouwd als een profeet van God.

Volgens de Koran werd een zoon, meestal wordt in de Moslimtraditie aangenomen dat het Ismaël betreft maar er wordt geen specifieke naam genoemd, bijna geofferd door Abraham, maar op het allerlaatst gered. De bereidheid van Abraham om zijn zoon aan God te offeren wordt door moslims elk jaar gevierd in het offerfeest (vergelijk het Joods/Christelijke verhaal van aartsvader Isaak). In de Hadith wordt Ismaël wel bij name genoemd door Mohammed als offerzoon.

Volgens de islam werden Ismaël en zijn moeder Hagar naar de woestijn op het Arabisch schiereiland gestuurd op bevel van God. Ismaël en zijn moeder kwamen zonder drinkwater terecht in Mekka. Het vertwijfelde rennen van Hagar op zoek naar water terwijl Ismaël huilend op de grond lag, leidde tot het op miraculeuze wijze ontspringen van een waterbron doordat Ismaël met zijn voeten in het zand wreef. Deze bron heet Zamzam.

Moslims geloven dat Ismaël vlakbij de Ka'aba is begraven op de grond van de Al-Masjid al-Haram. (bron Wikipedia)

Nieuwe  “feiten”

In 2009 heb ik een spirituele bijeenkomst bijgewoond welke als thema Ismaël (Ismaelic Hologram) had. De desbetreffende Akasha kronieken zijn gelezen en daaruit kwamen nog enkele wellicht wereldschokkende “feiten” naar boven.

• Ten eerste: Hagar heeft het leven geschonken aan een tweeling. Een jongen en een meisje. De jongen was Ismaël en het meisje heette Isara. (Tijdens de bijeenkomst was er geen overeenstemming over de naam van dit meisje, maar persoonlijk heb ik Isara doorgekregen)
• Ten tweede: Isara was de eerstgeborene.
• Ten derde: Isara is opgevoed door leden van de stam van Abraham. Abraham kwam pas op latere leeftijd er achter dat hij nog een dochter had.
• Ten vierde: Het gaat niet om offerzoon maar om offerzonen. Zowel Ismaël als Isaak waren beide “uitverkoren” om geofferd te worden.

Offerfeest

Het Offerfeest, Slachtfeest of het grote feest (Id ul-Adha, Arabisch: عيد الأضحى, Indonesisch: Idul Adha, Turks: Kurban Bayramı, Koerdisch: Cejna Qurbanê, Perzisch: وابسته به قربانی عید) is het tweede `Id-feest in de islam. Het wordt gevierd ter nagedachtenis aan de profeet Ibrahim, die bereid was zijn zoon te offeren in opdracht van God. De Koran noemt echter geen naam bij de beschrijving van dit verhaal in Soera De in de Rangen Behorenden. De meeste moslims nemen aan dat het zou gaan om zijn zoon Ismaïl. Het grote feest staat in verband met het suikerfeest dat het kleine feest wordt genoemd. (Bron Wikipedia)

Zamzam

Volgens islamitische traditie is dit de plaats waar God Haadjar en haar zoon Ismaïl van de dood redde en hun dorst leste. Dit gegeven is ook terug te vinden in de bijbel, Genesis 21:19. De legende zegt dat Abraham (Ibrahim) Haadjar en Ismaïl in de woestijn achterliet. Haadjar begon wanhopig te zoeken naar water. Op een gegeven moment stampte Ismaïl met zijn hiel in het zand. Juist op die plaats ontstond de bron Zamzam. Deze symboliseert daarom de aanwezigheid van God als alles verloren lijkt. Sommige andere tradities maken melding van de engel Djibriel die met zijn hiel de bron opende.
Het ontstaan van Mekka is mede te danken aan deze bron. Later (her)bouwden Ibrahim en Ismaïl, nog steeds volgens de islamitische overlevering, vlak bij de bron de Ka'aba, het huis van God
Ter nagedachtenis aan de zoektocht van Haadjar naar water is de Sa’i ontstaan. Sa’i is een ritueel dat deel uitmaakt van de oemra en de hadj waarbij de pelgrims zeven keer de afstand tussen de twee kleine heuvels Safaa en Marwa afleggen.
Een islamitische traditie vertelt dat Mohammed op zeer jonge leeftijd bezocht werd door Djibriel. Hij opende de borst van de jongen, nam het hart eruit en waste het in een gouden kom met Zamzamwater, waarna Djibriel het gezuiverde hart weer terugplaatste. (Bron Wikipedia)

Ka'aba

De Ka'aba (ook Kaäba, Ka'ba of Ka'bah, Ar. الكعبة ) is een kubusvormig gebouw en staat in de Grote Moskee in Mekka. Het is het centrale heiligdom van de islam, en staat ook wel bekend als Bayt Allah ("Huis van God"). Als onderdeel van de hadj, de bedevaart naar Mekka, loopt men zeven keer rond de Ka'aba. Ook legt de Ka'aba de islamitische gebedsrichting vast - een moslim bidt altijd in de richting van de Ka'aba, dat is dus, als hij niet in Mekka is, in de richting van Mekka.

De Ka'aba heeft een ingang op circa 2 meter boven de grond, vanwege overstromingsgevaar, zoals in 1941 het geval was. In een hoek van de Ka'aba bevindt zich de Hadjar al-Aswad, een zwarte steen die uit de hemel viel. Volgens de islamitische overlevering is de Ka'aba gebouwd door Adam en herbouwd door Abraham en Ismaël.
(Bron Wikipedia)